De torens van februari Roman een van de ridders van

een van de ridders van koning Arthur

Kranenborg

Dat veranderde toen hij zich op 19-jarige leeftijd aan God overgaf

Met een knipoog naar Erasmus (Lof der zotheid) proberen de auteurs een antwoord te vinden op de fundamentele vraag hoe we overtuigingen kunnen hebben zonder daarbij fanatiek te worden

De torens van februari Roman een van de ridders vanEen (vooralsnog) anoniem dagboek. Ik vroeg: Welke dag is het vandaag? Dertig februari, zei de oude man. Plotseling zag ik de zee Zee, strand, schelpen, voetsporen in het zand Hoe kom ik hier? Wat doe ik hier? Ik weet niet wie ik ben Ik zag de torens, grote blokken bijna lichtend tegen de sombere lucht. Ik ken die torens, ik ken ze. Maar alleen n woord kwam in me op en dat woord hoorde bij de torens: februari. De jongen die dit dagboek bijhoudt, is